Lieve Vulpen,

Naar jou kun je blijven kijken.
Mooi lig je daar.
De schoonheid doet dit ontluiken.
Hij houdt van aandacht.
Graag met de regelmaat van de klok.
Verschillend papier, van alles een beetje,
maar niet te veel.
Want dan zegt de vulpen, dat wordt me te veel.
De zorg roept, het inktpatroon wil eruit,
zodat een welgevulde nieuwe ontspruit.
Vol kracht gaat de vulpen er weer tegenaan.
Zo heb jij al eeuwen en eeuwen alle
Handschriften doorstaan.

Je liefhebbend handschrift
"die schrijft, die blijft"