Ode aan de vulpen
door Frans Maathuis uit Losser
<<vorige
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21


Mijn vulpen,

verlengstuk van mijn hand, verlengstuk van mijn geest,
gestuurd door mijn stemmingen en gevoelens:
soms zwierige letters, uitbundige krullen, dan weer bitse strepen, felle halen.
Dan die momenten dat hij plotseling droog valt; als een signaal: Mens, onthaast je!
Hij zet mij aan om na te denken over vorm en nuancering,
Hij deelt mijn emoties en weet zich op waarde geschat.
Kortom, een metgezel, een vriend en wel een heel getrouwe, een heel dierbare.

Het kan geen toeval zijn dat hij Persona heet.

 

deze pagina is het laatst gewijzigd op 17-07-2001
aanbevolen internet Explorer 5.0 minimale schermresolutie 800 x 600
Copyright & Copy Paul Rutte webmaster